شمارهٔ ۱۳۰

هوش مصنوعی: هرگز از دل من فکر آن فردی که به زیبایی است دور نمی‌شود و جراحت‌های عشق و غیرتم را بیشتر می‌کند.

هوش مصنوعی: شب، تصور زیبایی تو از دیدگانم گذشت و تا گردن همچون شاخه‌های گل ارغوان، در غم و حسرت غرق شدم.

هوش مصنوعی: شتر که بار افرادی را حمل می‌کند، هیچگاه راه را گم نکرد و این مساله باعث شد که مجنون، سال‌ها در بیابان انتظار بکشد.

هوش مصنوعی: در رابطه عاشق و محبوب، کسی که پیام‌رسان است، نقش خاصی ندارد. وقتی که شیرین در کنار گل نشسته، کوه‌کن (کسی که کوه را می‌شکافد و اشتیاقش را نشان می‌دهد) به راحتی از حال او باخبر شده است.

هوش مصنوعی: عشق باعث می‌شود که دو عنصر متضاد مانند آب و آتش نتوانند در یک مکان قرار بگیرند. وقتی عشق در دل انسان جا می‌گیرد، روح او از بدنش جدا می‌شود.

هوش مصنوعی: دو بلبل نمی‌توانند در یک قفس زندگی کنند، ای لیلی‌وشان. از وقتی که من از دامن طبیعت برخاستم، مجنون در انتظار نشسته است.

هوش مصنوعی: می‌دانم که عشق و عواطف سنگینی بر دل می‌آورند، اما نمی‌دانم که تیر عشق تو چگونه در دل نشسته است.

هوش مصنوعی: در پیش روی دشمن، نتوانم دیدن محبوب را، زیرا که امشب به شدت تشنه‌ام و با این حال بر لب جیحون نشسته‌ام.