شمارهٔ ۱۱۶

هوش مصنوعی: هر شبی بدون تو برای من تاریک و دردآور است. فقدان تو در دل من آتشی به پا کرده که همواره سینه‌ام را می‌سوزاند و خون دل به جای شراب در دل من باقی‌مانده است.

هوش مصنوعی: شکر می‌کنم که به یاد روی تو هستم، چون در کلبه‌ام در شب، هیچ نوری از شمع و چراغ وجود ندارد.

هوش مصنوعی: همواره نگاهش به قلب شکسته‌ام بود، در حالی که من در کنار او، با چشمان آلوده‌ام به تماشای باغ نمی‌پرداختم.

هوش مصنوعی: من در جستجوی خواسته‌هایم به دشت آرزوها می‌روم، اما بوی خوش آرزوها به مشام من نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: من از شرم و زشتی عشق هوسبازان، دلی مقدس و پاک ساختم و با غم دوری از وصال، هیچ‌کس در سرش این خیال نمی‌گذرد.