شمارهٔ ۱۱۱

هوش مصنوعی: نگران نباش، هرچند که در دستانم گلی سیراب نیست، اما در دل من گلی وجود دارد که نشانه عشق اوست و این عشق هرگز گم نمی‌شود.

هوش مصنوعی: صبح را به یاد چهره معشوقم توصیف می‌کنم، حتی در تاریکی شب. در آسمان شب، وجود ماه نمی‌تواند جای خالی او را پر کند.

هوش مصنوعی: شوق دیدار تو به قدری برای من خوشایند بود که با تنها یک بار دیدنت، احساسات و لذت‌هایم چنان غلیان کرد که دیگر جایی برای آرامش و خواب در چشمانم نیست.

هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به وضوح از حالتی درونی و عاطفی سخن می‌گوید. او اشاره دارد که اگرچه دلش به شدت آسیب دیده و درد و رنجی عمیق دارد، اما شاید اشک‌هایی که ریخته می‌شود، رنگ و بویی از آن درد و رنج را به همراه ندارد یا به‌طور کامل نشان‌دهندهٔ آن نیست. به عبارتی، او از ناتوانی در بیان کامل احساسات و احوالات درونی‌اش صحبت می‌کند.