شمارهٔ ۸۷

هوش مصنوعی: چهره‌ام از شدت ناراحتی و غم زرد شده است، چون به وصال تو دسترسی ندارم و نمی‌توانم به تو نزدیک شوم.

هوش مصنوعی: من هرچقدر که به دنبال تو باشم، نمی‌توانم راهی به سمت تو پیدا کنم.

هوش مصنوعی: پس از آن که تمام روز را در کنار تو بودم، چهره و موهایم از تو پنهان نبوده است.

هوش مصنوعی: وقتی که تو از من جدا نشدی و از روزی که به تو می‌رسد، بادی تند خبر می‌دهد.

هوش مصنوعی: تا وقتی که بر روی آب چشمم را بشورم، می‌خواهم چهره‌ام را به آبی که در آینه‌ی آب است نشان دهم.

هوش مصنوعی: زمانی که به تو نزدیک می‌شوم و نامت را بر زبان می‌آورم، از دور صدایم بلندتر می‌شود و حرکت رو به جلویم شدت می‌گیرد.

هوش مصنوعی: زمانی که پیک تو از من دور می‌شود، اشک‌هایم بر روی صورتم آشکار می‌شود و چهره‌ام غمگین می‌شود.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم با کسی درباره‌ام صحبت کنم، چرا که تنها در تنهایی و غم خودم زندگی می‌کنم.

هوش مصنوعی: راز من را هیچ‌کس در جهان حفظ نخواهد کرد. من چگونه می‌توانم راز تو را با کسی غیر از خودت در میان بگذارم؟