خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

شمارهٔ ۱۱۵

قطران تبریزی » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۱۱۵

شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تو

وز فراق روی تو بگداختم چون موی تو

جان من پاینده اندر تن ز مشگین موی تست

دل بود روشن ز روی فرخ دلجوی تو

از نهیب تیر مژگان و کمان ابرویت

جز دل من هیچ دل دیدن نیارد روی تو

تا فکندی گوی نیکویی تو در میدان مهر

هیچ چوگان‌زن ندید از من سبک‌تر گوی تو

شمارهٔ ۱۱۴: ایا خسرو راد آزاده خو شمارهٔ ۱۱۶: امیرا بر تو فروردین فرخ باد و فرخنده

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قالب شعری:قطعه

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 4

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تو

وز فراق روی تو بگداختم چون موی تو

هوش مصنوعی: اشک‌هایم از آرزوی دیدن چهره‌ی تو سرازیر شده و به خاطر دوری‌ات، مانند آتش درونم می‌سوزد، درست مثل مویی که با جرقه‌ای روشن شود.

جان من پاینده اندر تن ز مشگین موی تست

دل بود روشن ز روی فرخ دلجوی تو

هوش مصنوعی: زندگی من در بدنی که به خاطر موهای سیاه توست، پاینده و ماندگار است و دل من به خاطر روی خوش و دلپذیر تو روشن و شاداب است.

از نهیب تیر مژگان و کمان ابرویت

جز دل من هیچ دل دیدن نیارد روی تو

هوش مصنوعی: از شدت زیبایی و جذابیت چشمان و ابرویت، هیچ دلی جز دل من نمی‌تواند زیبایی تو را ببیند.

تا فکندی گوی نیکویی تو در میدان مهر

هیچ چوگان‌زن ندید از من سبک‌تر گوی تو

هوش مصنوعی: وقتی تو گوی نیکی را در میدان عشق رها کردی، هیچ‌کس نتوانست از من در این زمینه سبکتر و بهتر باشد.