شمارهٔ ۱۰۲ - در مدح ابراهیم ابن شریف

هوش مصنوعی: دیشب شبی خوش و زیبا بود و جشنی دلنشین برگزار شده بود که مثل روحی روشن و وقتی آرام و پاک احساس می‌شد.

هوش مصنوعی: من تصمیم گرفتم تا روزگارم را به شادی بگذرانم و در کنار محبوبم از نوشیدنی خوشمزه لذت ببرم.

هوش مصنوعی: مشروب برای من خوشایند است و سرسبزی‌ام شریک آن لذت است. نعمت‌های زندگی‌ام همواره با من است و خوشبختی‌ام همواره در کنارم به سر می‌برد.

هوش مصنوعی: روز روشن و سپید، برای من به شب تاریک و سیاه تبدیل شده است. بهشتی زیبا و دلنشین مرا در دنیای آلوده و کثیف از پا درآورده است.

هوش مصنوعی: من در دستم مشک عطرآگینی دارم و در گوشم صدای آهنگ زیبایی به گوش می‌رسد که لطیف و دلنشین است.

هوش مصنوعی: من از محبت و وفای یار خوشحال هستم و از نعمت ریاست ابراهیم بن شریف بهره‌مند شده‌ام.

هوش مصنوعی: شخصی که زمانه او را نمی‌شناسد و به او اهمیتی نمی‌دهد، در عین حال فردی با کرامت و با عظمتی است. همچنین، فردی آزاد و با شخصیت است که دیگران او را نمی‌بینند و قابلیت‌هایش را درک نمی‌کنند.

هوش مصنوعی: از اراده و تلاش بالای او، چرخ روزگار به حرکت درآمد و به لطف و مساعدت دولتی که داشت، مقام و شرف او به اوج رسید.

هوش مصنوعی: در دنیا هیچ کسی به آرامش و وقار مانند او نیامده و در میان گیاهان، برکت و فضیلتی مانند ویژگی‌های او وجود ندارد.

هوش مصنوعی: شخصیت او پاک و خالص است و مقامش بلند و ارجمند. چهره‌اش روشن و تابناک است و کلامش بسیار دلنشین و زیباست.

هوش مصنوعی: ای کسی که چهره‌ات نمایانگر خوشبختی است و ای کسی که چهره‌ات نماد پاکی و عفت است.

هوش مصنوعی: هرچند که تو من را ضعیف و اندوهگین کردی، اما من به قدرت و نشاط دلم، احساس قوی بودن دارم، حتی اگر ظاهراً ضعیف باشم.

هوش مصنوعی: باده‌ای که دیشب به نزد من آوردی، مانند نانی است که به یک جوی آب برسد.

هوش مصنوعی: گاهی در زندگی، زمان‌هایی فرا می‌رسد که در مورد خوب و بد صحبت می‌کنیم و در گذر زمان، فصلی همچون بهار و پاییز را تجربه می‌کنیم.

هوش مصنوعی: در نگاه دوستان، دنیا مانند بهشتی زیباست، اما در نظر دشمنان، زندگی سخت و دشوار به نظر می‌رسد.