شمارهٔ ۹۹

هوش مصنوعی: هر کسی که به خاطر تیر مژگان معشوقش جان دهد، مرگش بی‌فایده نیست. دل‌هایی که در راه تو قربانی شدند، حسرتی برایشان وجود ندارد.

هوش مصنوعی: اگر در این باغ احساس ناراحتی و دلتنگی کردی، با کسی حرف نزن و زبانت را نباز که عمر او به هدر رفته است، همانند غنچه‌ای که روزی شاداب و خندان بود.

هوش مصنوعی: دل من همچنان به کنج لب‌های آن محبوب خیره مانده است و از آنجا جدا نمی‌شود، چون طوطی که در آغاز، پیش از هر چیز دیگری، در شیرینی‌فروشی ماندگار می‌شود.

هوش مصنوعی: چهره زیبا بی‌پوشش خود را نشان داد و مانند گلی که شکفته می‌شود، دل را شاد کرد. ای گل‌چین، بار دیگر از زیبایی او دنیا مانند یک باغ گل سرسبز و دلپذیر گردید.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس تا قیامت در میهمانی تو رنگ آگاهی را نخواهد دید؛ زیرا تنها کسی که از نگاه مست‌کنندهٔ تو سرمست شده، از حال خود بی‌خبر است.

هوش مصنوعی: یک شب قصاب در حالی که مشغول بازی با زلف تو بود، بعد از بیداری از این خواب آشفته، احساس پشیمانی کرد.