شمارهٔ ۷۶

هوش مصنوعی: کسی که همچون جانش به تو نزدیک بود و در آغوش تو قرار داشت، همانند صدفی در دریای عشق، در دل خود تشنه‌ای خاموش داشت.

هوش مصنوعی: ما در دنیا سفرهای زیادی کردیم و در هر گوشه‌ای که رفتیم، افرادی را دیدیم که از آن معشوق، حلقه‌ای در گوش داشتند.

هوش مصنوعی: با خیال او، هر آنچه که می‌زدیم، خود ما بودیم و در نهایت دل‌هایمان آشکار شد. انگار دیواری که ما با آن پنهان شده بودیم، گوش داشت و همه چیز را شنید.

هوش مصنوعی: در دل‌های‌مان به دنبال عشق گشتیم و نهایتاً وقتی آن را یافتیم، فهمیدیم که زیبایی و شادابی در آن نهفته است.

هوش مصنوعی: از بی‌تابی و دلتنگی او جان می‌دهیم، دوستان! کجاست آن نگاه دلربا که ما را به شدت مسحور کرده بود؟

هوش مصنوعی: هر جا که تیر پرتاب شده و از کمان خارج شده، وقتی نگاه کردیم، دیدیم قصاب در آغوش یک نفر است.