شمارهٔ ۲۹۵

هوش مصنوعی: کسی که با چهره‌اش روشنی و جان بخشی را به تو نشان داد، همان کسی است که مانند صاعقه به دل من آسیب زد و آتشین شد.

هوش مصنوعی: آن کس که با یک لبخند به زندگی و روح تو جان می‌بخشد، تو هستی. و آنکه جانم را از یک نگاه زهرآلود خود می‌گیرد، باز هم تو هستی.

هوش مصنوعی: شعله‌های سوزان و دردآور را از چه کسی سوال می‌کنی که آنچه موجب آتش‌سوزی دل‌های درمانده شده، خود تو هستی.

هوش مصنوعی: ای نسیم خوشبختی که به سمت محل محبوبم می‌وزی، این بی‌قراری و حسرت تا کی ادامه خواهد داشت؟ آیا آن کسی که بر ما بوی پیراهن تو را می‌آورد به ما خواهد رسید؟

هوش مصنوعی: در باغ ظاهر شو تا گل‌ها از زیبایی تو رنگ بگیرند، چرا که تو مانند یک زیبایی‌آرا و زینت‌بخش این باغ هستی.

هوش مصنوعی: کسی که در این دنیا به رشد و پرورش موجودات ناتوان می‌پردازد، در واقع از خیر و برکت تو بهره‌مند می‌شود.

هوش مصنوعی: در دل عاشقان، جایی برای دیگران وجود ندارد. آنکه مانند عشق تو در دل زندگی می‌کند، تویی که در آنجا سکونت داری.

هوش مصنوعی: من همیشه چشم به درگاه تو دارم و از تو طلب بخشش می‌کنم، چرا که تنها تو می‌توانی گناهان مرا ببخشی.

هوش مصنوعی: کسی که می‌تواند عشق و محبت را در دل دیگران زنده کند، توانایی این را دارد که حتی حسادت و رقابت را دور کند و فضا را شاداب کند. تو همان کسی هستی که نور عشق و محبت را در زندگی دیگران می‌افروزی.