شمارهٔ ۲۸۲

هوش مصنوعی: از دوری تو، قامت من خمیده و آسیب‌دیده شده است و هزاران گزاره‌ی سرزنش به چشمان گریانم نشسته است.

هوش مصنوعی: شب گذشته به خاطر یاد تو و چهره‌ات، چشمانم پر از اشک شد و هر کدام از آن‌ها به اندازه‌ی هزار قطره خون بود. این اشک‌ها به حسرت و اندوهی عمیق اشاره دارد که ناشی از دوری و یاد توست.

هوش مصنوعی: دلم هزار بار می‌خواهد که دور تو بچرخد، ولی هیچ‌کس تا به حال نتوانسته پرواز با پر بریده را ببیند.

هوش مصنوعی: در دشت خشک و بی‌آبی که آهو معمولاً چرا می‌کند، در تعجب هستم که چرا غزال از نگاه من فرار کرده است.

هوش مصنوعی: آینه از تصویر نیک و بد غمگین نمی‌شود، زیرا در دلی شفاف و روشن هیچ تفاوتی میان خوبی و بدی وجود ندارد.

هوش مصنوعی: برو باوقار و زیبایی که فرشتگان آسمانی، به خاطر عشق و شوق، خاک پاهایت را می‌گیرند و به احترام تو سر به زیر می‌گذارند.

هوش مصنوعی: به خاطر شوق دیدن چهره‌ات، از چشمم تا به سر کویت چه تدبیری داشته باشم؟ نگاه پر از حسرت من به سوی سر کویت دویده، اما هنوز نتوانسته‌ام تو را ببینم.

هوش مصنوعی: با گذشت زمان و تلاش، ریشه‌های نخل به خاک و خون نفوذ کردند و این نخل سرزنده و شاداب به بار نشسته است و ثمراتش به هم پیوند خورده‌اند.

هوش مصنوعی: به یاد دوست، اگر به وصال دست نیابد، مانند بلبل است که در کنار گلی، نه تنها گل نچیده بلکه نه حتی گل چیده را هم دارد.

هوش مصنوعی: چه اهمیتی دارد اگر دل قصاب به خاطر فشارهای زندگی هزار بار خونین شده و اشک ریخته باشد؟