شمارهٔ ۲۶۸

هوش مصنوعی: هرجا که به چشمان او دچار شدی، محبت خود را نشان بده. وقتی وارد این میخانه می‌شوی، نوشیدن و لذت بردن را فراموش نکن.

هوش مصنوعی: به هر شکلی که باشد، به کمک افرادی که ضعیف‌تر هستند بشتاب و اگر روزی به مشهد رفتی، از زیارت آنجا بهره‌مند شو.

هوش مصنوعی: بی‌خبر، به تن من وارد شو! هر بار که مرا دیدی، بدان که از خودم رفته‌ام. جز عشق تو، هرچه در دل داشتم را از من ببر.

هوش مصنوعی: از شدت محبت و عشق، کسانی که بر اثر شمشیر ناز تو جان باخته‌اند، به پا خواسته و جهانی را متحول کن و جلوه‌ای از زیبایی و عظمتت را به نمایش بگذار که همچون قیامت باشد.

هوش مصنوعی: به خاطر دوری مردم از من و جدا شدنم، تو دیگر به سراغم نمی‌آیی. ای کاش برای یک بار هم که شده، عادت خود را ترک کنی و به من سر بزنی، که من جانم را فدای تو می‌کنم.

هوش مصنوعی: به خودم رسیدگی کن و به وجودم جان ببخش، چون سال‌هاست که زیبایی‌ام را خراب کرده‌ای. اکنون وقت آن است که یک لحظه به ساختن و ترمیم خود بپردازی.

هوش مصنوعی: من نمی‌گویم که برو یا بمان، اما بی‌اختیار برو، ای عشق و محبوب من، هر چه دستوری بدهی، اطاعت می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی در زندگی آرامش داشته باشی، باید با سختی‌ها و چالش‌ها روبه‌رو شوی، زیرا راحت زندگی کردن فقط زمانی ممکن است که بتوانی با آرامش به خواب بروی، همان‌طور که در کفن آرام می‌گیری.

هوش مصنوعی: اگر دل‌سپردگی و توجه واقعی داشته باشی، در زندگی مانند یک قصاب می‌توانی قناعت را حس کنی. پس مانند او تسلیم شرایط باش و به قناعت زندگی کن.