شمارهٔ ۲۴۰

هوش مصنوعی: اگر در هر دو جهان هم عاقل و هم فرزانه باشم، ولی در عین حال که درگیر عشق تو نباشم، همه اینها به چه کار می‌آید؟

هوش مصنوعی: دل را از فریاد و ناله‌ام پر می‌کنم تا از درد تو خالی شود. چه فریادی که من می‌زنم از روزی که دیگر دیوانه نباشم.

هوش مصنوعی: برای تو دور تو میگردم و از عشق جانم را فدای تو می‌کنم، اما اگر به تو عشق نبورزم، مانند پروانه نخواهم بود.

هوش مصنوعی: من از خانه خارج نمی‌شوم دلتنگی‌های دوری‌ات را تحمل کنم، چون می‌ترسم محبتت در دلم جا بگیرد و من در خانه نباشم.

هوش مصنوعی: به خاطر داغ تو در دل، گنجینه‌های پنهانی دارم و با وجود حوادث و مشکلاتی که پیش آمده، چرا باید ویران و آشفته باشم؟

هوش مصنوعی: مردان واقعی جان خود را برای معشوق فدا کردند، پس چگونه می‌توانم بدون فداکاری و شجاعت، خود را مرد بدانم؟

هوش مصنوعی: عشق به وضوح در دل من فرمانروایی می‌کند و اگر امروز به گروهی که با زیبایی تو در ارتباطند حمله نکنم، پس من نیز وجود نخواهم داشت.

هوش مصنوعی: معنی این بیت به این صورت است که من از عشق درس آموختم و دلم را فدای این محبت کردم. دیگر گوشم به آوازهای بی‌اساس و داستان‌های بی‌فایده نخواهد بود.

هوش مصنوعی: قصاب در ابتدا، به خاطر غم و اندوهی که داشت، دوستی و برادری مرا پذیرفت تا در این دوره از زندگی‌ام احساس تنهایی نکنم و بیگانه باشم.