شمارهٔ ۲۱۰

هوش مصنوعی: من از آیینه چهره تو را می‌بینم و برای پیدا کردن محبوبم، در میان غریبه‌ها و بیگانگان جستجو می‌کنم.

هوش مصنوعی: من به دنبال نقص و عیب در ابروی دوست نیستم، چرا که همان‌طور که مهره را از مار می‌گیرم، می‌دانم که در جستجوی عیب، تنها خودم را متضرر می‌کنم.

هوش مصنوعی: من از موهای پریشانش از غم‌ها سوال می‌کنم و از نزدیکان و دوستان یارم درباره وضعیت او می‌پرسم.

هوش مصنوعی: زخم‌های عاطفی و دردهایی که در دل دارم قابل درمان نیستند و نمی‌توانم آنها را به آسانی بپوشانم. به همین خاطر، برای تسکین این درد به یاد و خاطرات شیرین او می‌افتم و سراغ او را می‌گیرم.

هوش مصنوعی: در دنیای عشق، به شدت مراقب و دقیق شدم، زیرا همیشه از آن موهای خوش‌فرم و زیبا، اطلاعات و جزییات بیشتری طلب می‌کنم.

هوش مصنوعی: به خاطر محبوبم از جا بلند می‌شوم، مانند غباری که به خاطر حضور او برمی‌خیزد. از بوی دلبر، به سراغش می‌روم و سبکبال رفتار می‌کنم.

هوش مصنوعی: من از گل دربارهٔ حال و احوال تو می‌پرسم و همچنین از بلبل. هرچند که تو را کمی می‌بینم، اما خیلی دلم برایت تنگ می‌شود و به دنبال تو هستم.

هوش مصنوعی: من هیچ حرفی جز نام محبوبم روی زبانم نیست، به قدری که از هر سو، حتی از دیوارها، دنبالش می‌گردم.