شمارهٔ ۱۲۸

هوش مصنوعی: شاید رفتار بی‌رحمانه معشوق در دل من تاثیر گذاشته و باعث شده که امشب نتوانم به راحتی بخوابم و خواب آرامی نداشته باشم.

هوش مصنوعی: عشق آن‌قدر به من اهمیت می‌دهد که حتی بعد از مرگم، به جای اینکه بر سرم سنگ بیندازد، با تیغش دست زیر سرم می‌گذارد.

هوش مصنوعی: عشق یا اشتیاقی که به من آسیب رسانده و مرا سوزانده، همچنان از من جدا نمی‌شود و هنوز اثر خودش را بر روی من دارد. این حس شدت و قدرتی دارد که حتی پس از سوختن و نابودی‌ام نیز نمی‌گذارد از درون من دور شود.

هوش مصنوعی: دل من خواهان نگاهمان به آیینه‌ای از زیبایی اوست، وگرنه اینقدر خون که در قلبم جمع شده، گواهی از عشق و شوق بیشمار اوست.

هوش مصنوعی: من به خاطر تو بسیار عاشقانه و بی‌کس هستم در گوشه‌ی تنهایی‌ام، چون گاهی اوقات خودت مثل تیغی روی سرم سایه می‌افکنی و مرا به حرکت وا می‌داری.

هوش مصنوعی: مثل خاری در آشیانه‌ام، رشک طاووس به خاطر شوخی در زیر پا دارد و گاهی هم به زیر پرم می‌آید.

هوش مصنوعی: وقتی که تو مرا سوزاندی، عطری خوش از کلبه‌ام به مشام می‌رسد، درست مانند خال تو که بوی خوش عطر عنبر را در بخورم دارد.

هوش مصنوعی: وقتی که باقیمانده‌ی شعرم را به یاد می‌آورم، به دور خط او فکر می‌کنم، که مانند قصابی است که زیبایی کافرستانش را در دفترش ثبت کرده است.