شمارهٔ ۱۲۶

هوش مصنوعی: روزی که خطی زیبا بر چهره‌ات نقش بندد، چه شور و هیجان‌هایی که در اطراف زیبایی‌ات خواهد بود.

هوش مصنوعی: از چشمانم ناله می‌کنم که به‌قدری از اشک‌هایم کم مانده که نامه‌ات دیگر نمی‌تواند تر و تازه بماند.

هوش مصنوعی: تشنگی شخصی به شدت احساس می‌شود و اگر او را در زیر خاک دفن کنیم، باز هم خواسته‌اش لذت بردن از لبان شیرین تو برایش دور نیست.

هوش مصنوعی: ای دل، شب دیدار کوتاه است؛ پس به خودت برس و به شمع نزدیک شو که مبادا صبح زود بیاید و این لحظه زیبا از دست برود.

هوش مصنوعی: اگر از سر خود توقعات را قطع کنی، چون این درخت نخل از پیوند جدا شود، بارور خواهد شد و به ثمر خواهد نشست.

هوش مصنوعی: افراد با روح و طینت پاک و نیکو، از تلخی‌های زندگی آسیب نمی‌بینند و مانند خشکسالی نمی‌توانند مانع جریان زیبایی‌ها و فضائل شوند.

هوش مصنوعی: ای شمع، نگران نباش، زیرا پروانه‌ای که به دور تو می‌چرخد، وقتی بسوزد، همه چیزش مثل پارچه‌ای که برای کفن درست شده، از هم خواهد پاشید.

هوش مصنوعی: وقتی که چهره تو را دیدم، اشک اولی که از چشمانم ریخت، مانند نهالی بود که به مرور زمان به گل می‌نشیند و سپس ثمر می‌دهد.

هوش مصنوعی: قصاب در خیال به سر می‌برد و به نظر می‌رسد که از خود رفته است. او به دنبال خاطره‌ای گذشته است که بتواند همرازش باشد.