شمارهٔ ۵۱۲

هوش مصنوعی: هر چه بیشتر تلاش کردم که خود را ناراحت نکنم، او دلخور شد و آن سلطان زیبایان نیز من را آزار داد.

هوش مصنوعی: با حال ناخوش و چهره‌ای رنگ‌پریده، در بیابان سرگردانم، همچون بارانی که به زمین می‌ریزد.

هوش مصنوعی: حال دیوانه‌وار و پریشانی دارم. بدون پشتیبانی و کمک، مدام در حال شکایت و ناله‌ام، مثل یک بیچاره و غریب!

هوش مصنوعی: هرچقدر که بخواهم نامش را ببرم، نمی‌توانم به خوبی توصیفش کنم. او مانند ماهی نورانی و شمعی در شب است.

هوش مصنوعی: چهره‌ات زیبا و دلربا است، مثل گلی درخشان هیچکس را شبیه خود ندیده‌ام. قامتت هم مانند یک سرو است که با ناز و elegance راه می‌رود.

هوش مصنوعی: اگر زاهد را در کنار خود نداشته باشیم، نمی‌توانیم سهمی از آزادی و بی‌خبری قلندران در راه زندگی پیدا کنیم.

هوش مصنوعی: هر کسی که این مسیر را طی کرده است، قاسم با عشق محبوبش فنا و نابود شده است.