شمارهٔ ۵۰۰

قاسم انوار » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۵۰۰

ای عاشقان، ای عاشقان، هنگام آن شد کز جهان

مرغ دلم طیران کند بالای هفتم آسمان

کاشانه را ویران کنم، می خانه را عمران کنم

در لامکان جولان کنم، چون درکشم رطل گران

بر هم زنم بت خانه را، عاقل کنم دیوانه را

ساجد کنم بیگانه را، در پیش تخت شاه جان

دل را ز غم بی غم کنم، حق را بحق محرم کنم

مجروح را مرهم کنم، هستم طبیب مهربان

از رومیان لشکر کشم، مرکب بمیدان درکشم

شمشیر بران برکشم، برهم زنم هندوستان

از «لا» زنم در «لا» زنم، «لا» بر سر «الا» زنم

من بیخ «لا» را برکنم، چون دارم از «الا» نشان

سیمرغ قاف قربتم، شهباز دست قدرتم

غواص بحر حکمتم گوهر شناس انس و جان

بر کهربا لؤلؤ زنم، بر قصر قیصر «قو» زنم

از سوز دل «یاهو» زنم، تا آتش افتد در جهان

قاسم، سخن کوتاه کن، برخیز و عزم راه کن

شکر بر طوطی فگن، مردار پیش کرکسان

برگردان به زبان ساده

ای عاشقان، ای عاشقان، هنگام آن شد کز جهان

مرغ دلم طیران کند بالای هفتم آسمان

هوش مصنوعی: ای دوستداران، زمان آن رسیده است که قلب من از این دنیا پرواز کند و به آسمان هفتم برود.

کاشانه را ویران کنم، می خانه را عمران کنم

در لامکان جولان کنم، چون درکشم رطل گران

هوش مصنوعی: می‌خواهم خانه‌ام را خراب کنم و به جای آن میخانه‌ای بسازم. در فضایی بی‌مرز و آزاد رفته و زندگی کنم، چون وقتی که درگیر لذت‌ها می‌شوم، احساس سنگینی و مسوولیت را فراموش می‌کنم.

بر هم زنم بت خانه را، عاقل کنم دیوانه را

ساجد کنم بیگانه را، در پیش تخت شاه جان

هوش مصنوعی: من برمی‌گردم و بتخانه را ویران می‌کنم، عقل دیوانه را به او برمی‌گردانم و بیگانه را به سجده در برابر تخت جان شاه می‌آورم.

دل را ز غم بی غم کنم، حق را بحق محرم کنم

مجروح را مرهم کنم، هستم طبیب مهربان

هوش مصنوعی: دل را از غم آزاد می‌کنم و به حقیقت نزدیک می‌شوم. زخمی‌ها را درمان می‌کنم و در این مسیر، به عنوان یک پزشک مهربان به دیگران کمک می‌کنم.

از رومیان لشکر کشم، مرکب بمیدان درکشم

شمشیر بران برکشم، برهم زنم هندوستان

هوش مصنوعی: از رومیان سپاهی برمی‌افرازم و به میدان نبرد می‌روم، با شمشیری برنده به مبارزه می‌پردازم و سرزمین هند را زیر پا می‌گذارم.

از «لا» زنم در «لا» زنم، «لا» بر سر «الا» زنم

من بیخ «لا» را برکنم، چون دارم از «الا» نشان

هوش مصنوعی: من از نداشتن (عدم) می‌زنم و بر نداشتن (عدم) تأکید می‌کنم و این «نه» را بر سر «جز» قرار می‌دهم. من ریشه‌ی نداشتن را می‌کنم و می‌خواهم نشان و نشانه‌ای از وجود حقیقی (وجود) داشته باشم.

سیمرغ قاف قربتم، شهباز دست قدرتم

غواص بحر حکمتم گوهر شناس انس و جان

هوش مصنوعی: پرنده‌ی مقدس سیمرغ، نماد نزدیکی و ارتباط من با معشوق است. پرنده‌ای که در بالای قله‌ها پرواز می‌کند و نمایانگر قدرت و اراده من در رسیدن به هدف‌های بلند است. من نیز مانند غواصی در عمق دریاهای حکمتم، به دنبال جواهرات ارزشمند معرفت و دوستی با انسان‌ها و روح‌ها هستم.

بر کهربا لؤلؤ زنم، بر قصر قیصر «قو» زنم

از سوز دل «یاهو» زنم، تا آتش افتد در جهان

هوش مصنوعی: من بر سنگ کهربا مروارید می‌زنم و بر قصرهای قیصر آواز قو سر می‌دهم. از شدت دل‌سوزی فریاد میزنم، تا اینکه آتش محبت در جهان برافروخته شود.

قاسم، سخن کوتاه کن، برخیز و عزم راه کن

شکر بر طوطی فگن، مردار پیش کرکسان

هوش مصنوعی: قاسم، خلاصه صحبت کن و آماده‌ی حرکت شو. برای طوطی شکر ببر، در حالی که مردار را به کرکس‌ها می‌دهیم.

شمارهٔ ۵۰۰

اطلاعات

برگردان به زبان ساده