شمارهٔ ۴۲۳

هوش مصنوعی: من خوشبختم که اعمالم مانند آینه‌ای روشن است و حقیقت را نشان می‌دهد، و نیازی به تظاهر ندارم.

هوش مصنوعی: آیینه من را به همان شکلی که هستم نشان داد. این نبوده که من بخواهم آیینه را بشکنم.

هوش مصنوعی: در درک و برداشت از داستان پر از رمز و راز مستان، روح و جانم را تقدیم تو می‌کنم، اما هیچ‌گاه جانم را فدای تو نخواهم کرد.

هوش مصنوعی: هرگز ممکن نیست که کسی راز را فاش کند، در حالی که عشق تو مانند آتش در دل او شعله‌ور است.

هوش مصنوعی: امشب که محبوب دل من مهمان من است، ای سپیده دم، حتی اگر در حال وداع هستیم، نخواهم گذاشت که از او جدا شوم.

هوش مصنوعی: به نان و قلم دقت کن؛ چرا که نان به طور کلی نشان‌دهنده‌ی نیازها و معیشت است و قلم نیز نماد علم و بیان. نان به نوعی نمایانگر زندگی است و قلم می‌تواند تفاسیر و جزئیات آن زندگی را روشن کند.

هوش مصنوعی: این مسیر بزرگ و طولانی، که در جلوی ما قرار دارد، از کوچه‌ای که ما با آن آغاز کرده‌ایم می‌گذرد و به دروازه‌ای ناشناخته منتهی می‌شود.

هوش مصنوعی: می‌گویند که من انسانی از نسل قاسم هستم، اما این ادعا چیست؟ بله، من به جان تو انسانم، اما بی‌شرم.