بخش ۲۲ - حکایت

هوش مصنوعی: شخصی را داشتم که دارای صفات نیک و برجسته‌ای بود، او مردی بزرگ، عالم، و دلسوز بود.

هوش مصنوعی: رو به من گفت که داستانی درباره دل شنیده‌است از آن آقایی که در دل‌ها جای دارد.

هوش مصنوعی: در روزهای بهار، آن مرد بزرگ و دین‌دار در میان مراتع و گلزارها گردش می‌کرد.

هوش مصنوعی: یک درویش را دیدم که در جیب لباسش غرق در دریای وجود خویش شده و از دیگران بی‌نیاز است.

هوش مصنوعی: صوفی گفت: سر خود را بالا بیاور، تا گل را ببینی. مرد راه دین در پاسخ او گفت:

هوش مصنوعی: سر را پایین بیاور و به دل خود نگاهی بینداز تا ببینی تا چه زمانی می‌خواهی فقط به ظواهر و زیبایی‌ها توجه کنی؟

هوش مصنوعی: هر کسی که در مشاهده و حضور دوست غرق شود، دیگر چگونه می‌تواند به زیبایی‌ها و عطرهای دنیا فکر کند؟

هوش مصنوعی: وقتی به گل نگاه می‌کنی، ای کسی که به جزئیات توجه می‌کنی، می‌توانی خالق خود را به وضوح ببینی.

هوش مصنوعی: اگر به هنر و خلاقیت دقت کنی، وقتی که سر را در گل بکنی، حتماً می‌توانی زیبایی و معنای عمیق آن را در دل خود احساس کنی.

هوش مصنوعی: رحمت‌های بی‌پایان الهی بر روح‌های نیکو نازل شده است؛ این کلام زیبا و شایسته است.

هوش مصنوعی: اما در گل نیز می‌توان دوست را دید؛ چرا که همه ذرات جهان، آینه‌ای از او هستند.

هوش مصنوعی: یاسمن به خاطر غمش پژمرده شده و در لاله‌زار، گل‌ها به خاطر درد او خون می‌ریزند.

هوش مصنوعی: اگر رنگ او در گلزار نبود، بلبل چگونه در آنجا ناله می‌کرد؟

هوش مصنوعی: در تمام گلزارها، عطر و زیبایی او به چشم می‌خورد، اما او از ویژگی‌های ظاهری و مادی فراتر و پاک‌تر است.

هوش مصنوعی: دیگر چیزی برای گفتن ندارم، کسی که لیاقتی داشته باشد، می‌داند چه کسی شایستگی دارد.

هوش مصنوعی: اگر در میان گل‌ها نباشی، ناگهان ممکن است زیر پای تو خارهایی باشد که به بهشت شباهت ندارد.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که اصول و رازهای دین اسلام از زمان پیامبر اسلام، مصطفی، حفظ شده است و هرگونه سخنی که در تضاد با این اصول باشد، نادرست و اشتباه است.

هوش مصنوعی: اگر زنی بر کار من خوشحال است، پس سرش را به دیوار بزند.