بخش ۱۰ - فی معرفة العجب و الکبر و الحرص

هوش مصنوعی: یک ویژگی عجیب در این علامت وجود دارد که نشان‌دهندهٔ روحی شگفت‌انگیز از افرادی است که به دیگران آسیب می‌زنند و در خودخواهی غرق شده‌اند.

هوش مصنوعی: شگفت‌انگیز است که چگونه می‌تواند انسانی بر نفسانیات و خواسته‌های خود غلبه کند و بر زندگی خود تسلط یابد.

هوش مصنوعی: انسان به درون خود نگاهی می‌اندازد و به همین دلیل از مرگ بی‌خبر است.

هوش مصنوعی: شگفتا که حرکت و تلاش انسان، ناشی از یاری و مشیت الهی است و کسی که از این حقیقت غافل باشد، در واقع در معرض خطر قرار دارد و دشمن خدا به حساب می‌آید.

هوش مصنوعی: از این ویژگی، خودپسندی در وجود انسان به وجود می‌آید، مانند دودی که از آتش سوزان برمی‌خیزد.

هوش مصنوعی: عجیب است که درون انسان‌ها چیزی پنهان است که بر خلاف ظاهر متکبرانه‌شان به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که اگر کسی به خود بزرگ‌بینی و خود را بالاتر از دیگران دانستن بپردازد، در واقع نشان‌دهنده‌ی نادانی اوست و این حالت به او خدشه می‌زند.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که این ویژگی خاص (کبر و خودبزرگ‌بینی) متعلق به پلنگ‌ها است و هرگز نمی‌تواند در مورد انسان‌ها صدق کند. انسان‌ها به خاطر عقل و فهمشان باید از این صفات دوری کنند.

هوش مصنوعی: ای پلنگ، از خستگی جسم و روح خود رنج می‌کشی، پس از موی موش دوری کن، توجه کن!

هوش مصنوعی: وقتی پلنگ تو را خسته کند، من نیز مانند موشی می‌شوم که تو را آزرده می‌کند.

هوش مصنوعی: هیچ کس به خاطر حسادت و بدخواهی دیگران، کوچک و بی‌ارزش نمی‌شود، پس این نکته را همیشه در نظر داشته باش که خرد و دانش واقعی می‌تواند تو را از این مساله دور کند.

هوش مصنوعی: از خودخواهی و تکبر، حرص و طمع به وجود می‌آید. این حرص و طمع در واقع نشانه‌ای از پلیدی و زشتی درون انسان است.

هوش مصنوعی: اگر نمی‌توانی جان خود را نجات دهی، ای وای بر تو که در این حال ناتوانی، حتی اگر مثل شیر قوی و دلیر باشی، دیگر حرفی برای گفتن نیست.