شمارهٔ ۸۷ - سلطان ابوسعید فرماید

هوش مصنوعی: اگر درمانی با درد تو ندارم، اشکالی ندارد. من عاشق چهره تو هستم، حتی اگر زندگی‌ام به خطر بیفتد، اشکالی ندارد.

هوش مصنوعی: لباس من از پارچه‌ی کرباس است، اگرچه از کتان نیست. بگو که اگر این پوشش تابستانی نیست، پس چرا باید باشم؟

هوش مصنوعی: در روزهای گرم، پوشیدن لنکوته یا شلوار راحت‌تر است، اما اگر شلوار یا تنبان نداشته باشی، بهتر است که از پوشیدن آن خودداری کنی.

هوش مصنوعی: من از شجاعت و اطمینان خود خوشحال هستم، همچنان که یک فیل با قدرتش در دنیا شناخته می‌شود. اگر در معرض میدان نباشی، نگو که من هم در این میدان حضور دارم.

هوش مصنوعی: ای برادر، اگر ریش و خز، مانند تسمه سنجاب، به دور آستین تو بچرخد، خوب نیست که تو هم در چرخش و بازیگری باشی.

هوش مصنوعی: به کسی که در مقام شهادت می‌خواهد صحبت کند بی‌احترامی نکن. اگر با او نیستی، بهتر است از جایگاه خود پایین نیایی و پا برهنه شوی.

هوش مصنوعی: برای اینکه لباسی را که به تن داری، نپوشی که همیشه به زمین کشیده شود، بهتر است آن را از درازا کوتاه کنی تا دامنت به خاک نیفتد. پس سعی کن در زندگی‌ات از مشکلات دوری کنی و خودت را به سامان برسانی.

هوش مصنوعی: ای تاجر، اگر قاری را چیزی از یزد هدیه می‌دهی، همانند آن را بیاور که قماش‌های مصری و هندی ارزشی ندارند، پس بهتر است که چیزی نیاوری.