قصاید
نظام قاری
»
دیوان البسه
»
قصاید
شمارهٔ ۱ - (قصیده آفاق وانفس) : نیست پوشیده بر اهل خرد و استبصار
شمارهٔ ۲ - جنگنامه موئینه و کتان : ز پرتو علم خلعت مغرق خور
شمارهٔ ۳ - آغاز داستان : بهار آمد و کتان بجنک مویئنه
شمارهٔ ۴ - در آگاهی یافتن لشکر موئینه از محاصره کتان : وشق بکیش چو این قصه گفت گرمانه
شمارهٔ ۵ - در عرض دادن موئینه لشکر خود را : شه سمور بعرض سپه علامت را
شمارهٔ ۶ - در میدان آمدن و حرب کردن : یکی ز لشکر موئینه تیغ تیز بکف
شمارهٔ ۷ - در پشت دادن موئینه از محاربه کتان : در آن قتال دله صدر روی گردانید
شمارهٔ ۸ - اسرار ابریشم : نرم دست گلی زصوف کیا
شمارهٔ ۹ - اوحدی فرماید : سر پیوند ما ندارد یار
شمارهٔ ۱۰ - مولانا خواجو فرماید : وجه برات شام بر اختر نوشته اند
شمارهٔ ۱۱ - و من نتایج افکاره : جامه چون درتوله است از قنطره
شمارهٔ ۱۲ - لاادری قائله : با هر که راز دوستی اظهار میکنم
شمارهٔ ۱۳ - شیخ سعدی فرماید : بس بگردید و بگردد روزگار
شمارهٔ ۱۴ - سید حسن ترمدی گوید : سلام علی دار ام الکواعب
شمارهٔ ۱۵ - مدیحه در تتبع حکیم سنائی : چکمه صوف و سقرلاطست شاه ملک تن
شمارهٔ ۱۶ - در تتبع قصیده خلاق المعانی کمال اسماعیل اصفهانی : خود رنگ پیش اطلس چون پیش گل شمرگل
شمارهٔ ۱۷ - در تتبع ظهیر فاریابی : سپیده دم که شدم حله پوش حجله و سور
شمارهٔ ۱۸ - لغزی که در صفت میان بند گفته شده است : چیست آن جبس مختلف آثار
