شمارهٔ ۸۱

هوش مصنوعی: تو چنان در عشق و وابستگی غرق شده‌ای که از هر دو جهان چشم پوشیده‌ای، اما باید مواظب باشی که مثل پرنده‌ای نشوی که فقط به یادگیری پرواز مشغول است.

هوش مصنوعی: تو دلم را پر از بی‌خبری کرده‌ای، و در نجوای خود، بوی سوختن جگر را می‌شنوم.

هوش مصنوعی: در نگاه من، از چهره‌ات پرده‌برداری کرده‌ای، اما در دل من، با وجود اینکه هیچ چیز را نمی‌توانم بگویم، صدای التهابی وجود دارد که نشان‌دهنده‌ی عاشقانه‌ها و احساسات عمیق من است.

هوش مصنوعی: از سوی دیگر، به میدان وفا شجاعانه پا گذاشته‌ای، اما از این سو تنها آرزوی فدا کردن جان خود را داری.

هوش مصنوعی: در مسیر انجام کارهای شایسته، کسی نمی‌تواند به خود ببالد یا خود را بزرگ کند، اما در میان نعمت‌های الهی و ظرفیت‌های آن، همیشه افرادی هستند که می‌درخشند و توجه‌ها را به خود جلب می‌کنند.

هوش مصنوعی: اگر در عشق تو دچار بی‌تابی شوم و حالتم نابسامان شود، در کوی تو همچون سگی زباله‌جمع‌کن به نظر می‌رسم.