شمارهٔ ۲۳۶

هوش مصنوعی: تو و من در این بازی فریبنده، به یکدیگر محدود هستیم. چشم و گوش و دستان و دل‌های ما همه در این تنگنا قرار دارند.

هوش مصنوعی: تو خود در حال آماده شدن برای مواجهه با خودت هستی، همان‌طور که زیبایی چهره‌ات مانند ماه و غرور و سرسختی‌ات مانند پلنگ است.

هوش مصنوعی: ای خواننده‌ای که در حال و هوای شادی و شراب آواز می‌خوانی، غزلت را با ناله‌ی ساز همراه کن.

هوش مصنوعی: به این صورت می‌توان گفت که به بررسی نغمه‌ها و موسیقی بپرداز و در این راستا، با احتیاط و دقت عمل کن تا بتوانی آهنگ‌ها را به خوبی بسنجی.

هوش مصنوعی: ساقی چالاک، امیدوارم که فرصتت همیشه برقرار باشد؛ تویی که گله‌های دل را از غم دور می‌کنی و به نوعی فرمانده این کار هستی.

هوش مصنوعی: شیشه را بشکن و لیوان را به دور بریز تا هیچ چیزی در این میان باعث تاخیر نشود.

هوش مصنوعی: کجا رفته آن نعمت که دل را شاد می‌کرد؟ کجا رفته آن رنگ و زیبایی که نشاط به آدم می‌بخشید؟

هوش مصنوعی: در وجود ستاره سهیل، نوری ویژه وجود دارد که شبیه به شراب خالص و ناب در سرزمین‌های غربی است.

هوش مصنوعی: محبت و ستایش بی‌مورد و نادرست معمولاً بر حقیقت و دوستی غلبه می‌کند، همانند رابطه‌ی بین شیشه و سنگ که یکی از آنها درخشان و زیباست و دیگری سخت و سرد.