بخش ۱۲

هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد تنها به دنبال منافع خود باشد، با وجود قدرت و استعدادهایی که دارد، در نهایت به جایی نخواهد رسید.

هوش مصنوعی: او امیدوار است که با صاحبان دید و بینش، که خالقان جهان هستند، ارتباط برقرار کند.

هوش مصنوعی: اگر نکته‌های زیبا و دلنشین سنجد را به بند بکشند، مانند این است که آن‌ها را از دربان بزدایند و دل او را آزرده کنند.

هوش مصنوعی: شخصیت بزرگ و محترمی که همیشه در ارتباط با مردم است، این کار برای او سخت و دشوار می‌شود.

هوش مصنوعی: روزگار نمی‌گذارد فردی در حال خود غرق شود و به وقایع اطرافش بی‌توجه بماند.

هوش مصنوعی: کسی به راحتی قبول نمی‌کند که بار مسئولیتی بر دوش بگیرد و همچنان از موقعیت‌ها و مشکلات به دوری و فرار می‌کند.

هوش مصنوعی: مردم همچون سیل و آب جاری به سوی مقصدی حرکت می‌کنند و این حرکتشان شبیه به جویبارهایی است که به یک نقطه می‌رسند.

هوش مصنوعی: همه مردم به هم نزدیک شده‌اند و مانند کوهی بزرگ و انبوه شده‌اند.

هوش مصنوعی: او از آن شلوغی کناره‌ گرفته و به تنهایی به مکانی خلوت رفته است، بدون هیچ دوست یا همراهی.

هوش مصنوعی: انتخاب کرده‌ام که در سرزمینی بزرگ و پرآب و درخت زندگی کنم که خوشبختی را به ارمغان می‌آورد.

هوش مصنوعی: جایی وجود دارد که پاک و بدون آلودگی است؛ جایی که نه لایه‌ای از گل و لای است و نه گرد و غبار.

هوش مصنوعی: نسیم، مانند خدمت‌کاری در باغ بهشتی است که هزاران نغمه‌ساز در آنجا به نواختن مشغولند و هر یک با ساز خود در حال سرودن موسیقی هستند.

هوش مصنوعی: روی سبزه ننشین که گردی روان به آب خوشگوار آن حوض سرد می‌افتد.

هوش مصنوعی: در میان گل‌ها و گیاهان زیبا و رنگارنگ، نه راهی برای رفتن به آنجا وجود دارد و نه جایی برای توقف و ماندن.