قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲۷ - در مدح مقر بالخاقان معتمدالدوله منوچهر‌خان فرماید

هوش مصنوعی: اگر تو زیبایی و جذبه‌ای همچون ماه داشتی، من هم مانند سروی استوار و باوقار می‌ماندم. اما اگر تو شکوه و حالت سرو را داشتی، من هم همچون ماه خیره‌کننده‌ای می‌شدم.

هوش مصنوعی: اگر تو به زیبایی ماه بودی و همچون سرو بر زمین قد علم می‌کردی، حقیقتاً همانند سرو می‌شدی، اگر هم چنان همچون ماه در حرکت و نشاط بودی.

هوش مصنوعی: سرو من در کنار ماه باقی مانده و ماه من در کنار سرو. اگر تو هم سرو داشتی و مه را در کنار خود می‌داشتید، زیبایی شما دوچندان می‌شد.

هوش مصنوعی: درخت سرو به زیبایی و بلندی‌اش معروف است و ماه نیز به چهره زیبا و نورانی‌اش شناخته می‌شود. اگر از این دو زیبا بگویی، و اگر زندگی و جان‌ات را داشته باشی، می‌توانی هنری و سرودی را بیان کنی.

هوش مصنوعی: اگر تو همچون سرو باشی و با انسان‌ها سخن بگویی، مانند سروی زیبا و دل‌نواز خواهی بود؛ و اگر همچون ماه درخشنده باشی، اما دارای چهره‌ای با جای‌ زخم یا ناهنجاری باشی، زیبایی‌ات کمتر دیده خواهد شد.

هوش مصنوعی: به او گفتم که تو مانند سرو بلند و خوش قامت هستی و تو را به زیبایی ماه کامل توصیف کردم. اگر تو واقعا مثل سرو بودی، کمانچه‌ات را می‌توانستم بگیرم و حالا آرام در خواب بودی.

هوش مصنوعی: قد او مانند سرو است و مویش همچون مشک خوشبو. چهره‌اش به زیبایی ماه می‌ماند. اگر آن سرو خوش قد، موی مشکین و ماهی که مژگانش مانند گلبرگ‌هاست داشتی، چه زیبا می‌شد.

هوش مصنوعی: من بی‌هیچ سخنی او را آفتاب خواندم، زیرا اگر او مانند آفتاب می‌درخشید و از موهای مشکینش چنان گلوله‌های چوگان می‌چرخید.

هوش مصنوعی: اگر پیکره‌ات مانند پرنیان نرم بود، اگر با همه نرمی هم دل تو همچون سنگی سخت بود، چه فایده‌ای داشت؟

هوش مصنوعی: اگر چهره‌اش همچون لاله باشد، به همان اندازه که دور و بر او گل‌های زیبای دیگر وجود دارند، باید یک باغ پر از ریحان هم داشتی.

هوش مصنوعی: به خاطر ترس از اینکه ممکن است بهشت را از دست بدهی، هیچ کس را سرزنش نمی‌کردی. اگر زیبایی‌ام را می‌دیدی، حتی اگر بهشت را با حور و پسران زیبا هم مقایسه می‌کردی، بهشت برایت کمتر از زیبایی من بود.

هوش مصنوعی: هر کس که مانند من به دوری آن پری دچار شده، به حالت جنون افتاده است؛ زیرا او جانش در آتش عشق می‌سوزد و بدنش عریان است و چشمانش از اشک پر است.

هوش مصنوعی: غرق در آشفتگی و درد عشقم، ترک شادی و زیبایی من را که به مانند پری (فرشته) است، فراموش نکن. اگر تو هم مثل رندانی که لبخند و دندان‌های زیبا دارند، زیبایی و شادی را داشتی، همه چیز فرق می‌کرد.

هوش مصنوعی: ای معشوق دل‌ربا، ای شراب‌نوشی که عهد را می‌شکنی، ای کاش همانند عاشقان، وفاداری و پاسداری از پیمان داشتی.

هوش مصنوعی: تو لب‌های خود را به مانند لعل سرخ و درخشان می‌دانی که از نور خورشید زیبایی می‌گیرد. اگر در سرزمین بدخشان هم این لعل‌های ارزشمند را داشتی، این چنین زیبایی نداشتی.

هوش مصنوعی: هر کسی که بخواهد در زیبایی خود ادعایی کند، باید مانند چهره تو راستگو باشد و اگر مانند موهای درهم و برهم تو دو دلیل برای زیبایی داشته باشد، می‌تواند ادعای خود را ثابت کند.

هوش مصنوعی: اگر به عدالت رفتار نمی‌کردی، ای سالار جهان، این ملک و پادشاهی به خاطر زیبایی‌های تو ویران می‌شد.

هوش مصنوعی: منوچهر، داور جهان، که به عرش آسمان دست یافته، اگر تو نیز مانند او خورشیدی درخشان و تابناک داشتی، چه برتری به دست می‌آوردی!

هوش مصنوعی: آیا تو نمی‌دانی که چگونه اهرمن (شیطان) از انگشت جم انگشتری آصف را ربوده است؟ اگر به این صورت دانا و باهوش بودی، مانند سلیمان این قدرت را داشتی.

هوش مصنوعی: اگر کوهی بودی، به مانند اسب دوانی با قدرت و استقامت بودی و اگر همچون برقی می‌درخشیدی، چنان تندی و برش داشت که همچون تیغه‌ای تیز و کشنده باشد. اگر باران می‌آمد، تو می‌توانستی به سرعت و شگفتی حرکت کنی.

هوش مصنوعی: گاهی صدای وحشتناک و خشمگین شیر را شنیدم و به خودم گفتم اگر شیر وحشتناک، چنگال و دندان قوی‌تری مثل نیزه و شمشیر داشت، چه می‌شد!

هوش مصنوعی: روزی، هنگامی که در حال خواندن داستانی درباره‌ی فیل بودم، به این فکر افتادم که اگر فیلی که دمش پیچیده است، به کمند جان گرفتار می‌شد، چه می‌شد؟

هوش مصنوعی: اگر تو همچون باد می‌وزیدی و توانایی کنترل و حرکتی همچون برق داشتید، باید شکوهمند و پربار مانند کوه ثهلان به چشم می‌آمدی.

هوش مصنوعی: مردم شرق و غرب از سر تا پا دچار غم و اندوه شدند، اگر تو هم چون ابر، به دوش دشمنان اشک بریزی.

هوش مصنوعی: خنجر تیز و خون‌آشام او را به زیبایی توصیف کردم، چون برق درخشانی که اگر مانند ابری طوفانی بود، امواجی پرشور به وجود می‌آورد.

هوش مصنوعی: اگر ارزش او را درک کرده بودی، می‌توانستی به مدت صد هزار سال راه برتری را از دیدگاه برجیس و کیوان تجربه کنی.

هوش مصنوعی: اگر بخواهی از شدت خشم و کینه‌ات به تصویر کشیده شوی، در این دنیا دیگر چیزی جز قدرت شیر، سهمی از فیل و زهر ثعبان نخواهی داشت.

هوش مصنوعی: اگر اژدها مانند نهنگان در دریای عمان زندگی می‌کرد، می‌توانست در کفش خود شمشیر داشته باشد.

هوش مصنوعی: به مانند میزبان، زمان مرگ انسان به یکباره و ناگهانی فرامی‌رسد، مانند تیغی که بر سر سفره جنگ، دیوان و موجودات وحشی را تا روز قیامت مهمان کرده است.

هوش مصنوعی: اگر نسیم وجود او لحظه‌ای به جهان بیافتد، سال و ماه و هفته‌های این دنیا به مانند باغی زیبا می‌شود.

هوش مصنوعی: مرگ فرزند شاه سلاحی است که دنیا را می‌سوزاند، وگرنه مانند دیگر دردها، مرگ هم می‌توانست درمانی داشته باشد.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی حکمت او را درک کنی، باید توجه کنی که او می‌تواند حتی در عمیق‌ترین رازها و مسائل پیچیدهٔ زندگی، قدرت و هوش خود را به نمایش بگذارد، به طوری که مانند یک فیل در دهان یک پشه پنهان باقی بماند.

هوش مصنوعی: برای خداوند قسم که اگر کسی او را ستایش کند در بخشندگی، اگر کسی مانند معن و قاآن بخشنده باشد، او به پای او نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: من از سرزنش و ناراحتی دیگران بی‌زاری دارم، که هیچ‌کدام از آن‌ها به من مانند کسی که از خدمتگزارانش توقع لطف و محبت دارد، محبتی نکرده‌اند.

هوش مصنوعی: اگر هر قطره از باران را به آن چیزی که از جود و سخاوت او می‌رسد نسبت دهی، حتی به اندازه‌ی صد عمان هم خواهد بود، اگر ابر نیسان (ابرهای پربار) را داشته باشی.

هوش مصنوعی: اگر آرش ترکمان مانند تو بود، تو نیز می‌توانستی مرگ را به‌راحتی در برابر ترکان قرار دهی و از آن بگریزی.

هوش مصنوعی: اگر خواستی در روز جنگ، مردم را مانند خودت برهنه از لباس زندگی ببینی، مانند خنجر به آنها ضربه بزن.

هوش مصنوعی: اگر نبخشش نبود، عدالت او به خاطر انتقام، می‌توانست به شدت بر گردن شما فشار آورد و شما را در تنگنا قرار دهد.

هوش مصنوعی: اگر خداوند به خاطر خشم و قهرش تو را عذاب نکند، باید مراقب باشی که از گناه کردن هراسی نداشته باشی.

هوش مصنوعی: اگر در گذشته کسی مانند تو به عنوان سرپرست و نگهبان، بر کشور فارس حکومت می‌کرد، آن ملک همیشه آباد و پایدار می‌ماند.

هوش مصنوعی: تو را به مقام و مرتبه‌ای بالا برسانید که اگر برتری از تمام جهان هم داشته باشی، باز هم مقام تو بالاتر خواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر واقعاً تو پادشاه ایران بودی، من کافر و بی‌دین می‌بودم، چون اگر روس‌ها هرگز نیّت حمله به ایران را نداشتند، اوضاع این‌طور نبود.

هوش مصنوعی: اگر احتیاط و تدبیر تو مانند احتیاط سکندر بود، آیا دولت و سلطنت او تا روز قیامت ادامه داشت؟

هوش مصنوعی: اگر کسی به شوخی بگوید که قاآنی را دوست داشتی، باید بداند که اگر واقعاً به میهن خود ایمان داشتی، این حبّ وطن در دل تو بود.

هوش مصنوعی: می‌گویم که اگر کسی در شیراز از دل و جان ایمان داشته باشد، او را کافر می‌دانم.

هوش مصنوعی: در می‌خانه پارس، می‌نوشد تا به آرزویش برسد، وگرنه بیچاره با چه هدفی به یزد و کرمان می‌رود؟

هوش مصنوعی: شیر نیرومند را بر دوش شخصیتی چون تو قرار دادی، همان‌طور که هر کسی که محبت شیر خدا را در دل داشت.

هوش مصنوعی: اگر حیدر صفدر بر افراز می‌کردی و از سر خشم به عالم بالا می‌رفتی، به خاطر ضعف و ناتوانی عرش، آن را با خاک فرش برابر می‌دیدی.

هوش مصنوعی: اگر روز نباشد که در هیجانی، پای عفوش در میان باشد، در قدرت و استحکام او اختلالی به وجود می‌آید.

هوش مصنوعی: اگر ابلیس هم به دامن ولایت او (خدا) چنگ بزند و از عطای الهی بهره‌مند شود، امید به آمرزش خواهد داشت.

هوش مصنوعی: اگر به محبت و پیوند یوسف دست نمی‌زدی، هرگز نمی‌توانستی از تنگناها و زندان‌ها آزاد شوی.

هوش مصنوعی: اگر خواسته باشی به سادگی بگویی، در دنیا هیچ چیزی جز ذات او واجب وجود نداشت و اگر امکان داشت که او به شکلی دیگر باشد، باز هم غیر از ذات او چیزی در جهان وجود نمی‌داشت.

هوش مصنوعی: ای کاش که تو در این دنیا بودی، مصطفی! اگر تو اینجا بودی، من نیز در ستایش تو یاریگران بسیاری داشتم.

هوش مصنوعی: اگر گوش شنوا و درک عمیقی داشتی، می‌توانستی از گفته‌های عمیق و آموزنده من بهره‌مند شوی، چون کلمات من مانند کوهی عظیم و پرمحتوا هستند.