شمارهٔ ۴۱

هوش مصنوعی: وقتی شمع سوخت، آتش درد و رنج بدنی که داشتم، دل شاداب و روشن من را به تکه‌های کوچک تقسیم کرد.

هوش مصنوعی: دل رقیب به خاطر عشق تو سوخت و من از این بابت خوشحالم، زیرا غم من باعث سوختن دل دشمنم شد.

هوش مصنوعی: من از ماه پیکران باید دوری کنم، چون آنها تصمیم گرفته‌اند که مرا از بین ببرند.

هوش مصنوعی: من از مردم می‌خواهم برای من به یاد لاله‌های زردی که بر صورتشان است، اشک بریزند تا قبر من به مکانی پر از گل و زیبایی تبدیل شود.

هوش مصنوعی: دوست یا کسی به سوی من نمی‌آید و تنها به دلیل غم و خستگی احساس تنهایی می‌کنم، که این احساس سردرگمی و تنهایی، به منزله‌ی مسیری است که من را به خانه‌ام، به جایی که آرامش و راحتی وجود دارد، می‌برد.

هوش مصنوعی: مدت زیادی است که از وابستگی‌ها رها شده‌ام و همچنان غم و اندوهی مرا آزار می‌دهد.

هوش مصنوعی: از ناراحتی، دیگر فضولی برای من نمانده است، سیل تفرقه دور من را گرفته است.