غزل شمارهٔ ۹۷

هوش مصنوعی: دیدن سبزه‌های خط و نشان تو در بهار چقدر زیباست و چرا چیدن این سبزه‌ها در بهار پرنشاط تو لذت‌بخش است.

هوش مصنوعی: نگاه کردن به زیبایی تو چه لطیف و لذت‌بخش است، و چیدن گل از باغ تو چه خوشایند و دلپذیر است.

هوش مصنوعی: از لب‌های تو لذت بردن مانند قندی است که در پیاله‌ای تنگ بگذارند و از آن نوش جان کنند، زیرا این لذت بسیار شیرین و دلپذیر است.

هوش مصنوعی: در سایه‌های زلف تو چقدر خوب است که به آرامی و با دقت به تو نزدیک شوم.

هوش مصنوعی: خیلی خوب است که برای رسیدن به وصال تو، طعم تلخ مرگ را بچشیم تا روز قیامت.

هوش مصنوعی: ناراحتی و گلایه از دوست به خاطر محبت و توجه او خوشایند است، چون ملامت و عذرخواهی از آن زبان، زیبا و دلنشین به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: در بیان مجازی، وقتی حقیقتی را بیان کنیم و به نوعی راز و رمز را کنار بزنیم، لذت ویژه‌ای دارد.

هوش مصنوعی: نوشتن و بیان معانی زیبا و شیرین، مثل تولید شکر از سرزمین مصر، بسیار لذت‌بخش و دل‌چسب است.

هوش مصنوعی: تو با شور و حال خود در جهان تأثیر زیادی گذاشتی و شنیدن سخنان تو بسیار خوشایند است.