غزل شمارهٔ ۹۵۵

هوش مصنوعی: اگر تو در وجود ما تنها بیایی، در حقیقت تو به تنهایی به ما وارد می‌شوی و با ما هم‌نوا می‌شوی.

هوش مصنوعی: عده‌ای بی‌روح و بی‌جان، همه منتظر هستند که تو تنها بیایی و به تنهایی وارد شوی.

هوش مصنوعی: عاشقان ممکن است در شور و دیوانگی خود سر به جلو بیاورند، شاید برای اینکه تو را برای تماشا ببینند.

هوش مصنوعی: لحظه‌ای خوشایند است که تو با خنجر در دست، با ناز و عشوه به سوی ما می‌آیی و به هدف ما نزدیک می‌شوی.

هوش مصنوعی: به جای اینکه از زمین گیاه و نباتی بروید، چشمانت را به دشت و صحرا خیره کن و از زیبایی‌های آن لذت ببر.

هوش مصنوعی: مردم از زیبایی تو شیفته و شگفت‌زده می‌شوند، وقتی که با وقار به روز محشر بیایی.

هوش مصنوعی: نمی‌توانی از عشق و بازی‌های عاشقانه گذر کنی مگر اینکه به حالت تسلیم و فروتنی درآیی و از خود بگذری.