غزل شمارهٔ ۷۹۳

هوش مصنوعی: من از درد جدایی می‌سوزم و او با این رفتارهایش می‌خواهد که این عذاب را تحمل کنم.

هوش مصنوعی: او به دیگران از لطف و مهربانی خود بهره می‌دهد، اما من به خاطر نارضایتی‌اش خوشحالم، زیرا او از من اینگونه می‌خواهد.

هوش مصنوعی: گاهی اوقات محبت و لطفی که به من می‌رسد، به طرز پنهانی در هیئت خشم و قهر خودش را نشان می‌دهد. او از من می‌خواهد که این محبت پنهان را درک کنم.

هوش مصنوعی: دور از آن گل، در دل من رقبای زیادی وجود دارند و من در میان خارهایی که به خاطر دوستانم تحمل می‌کنم، احساس می‌کنم که او از من چنین چیزی را می‌خواهد.

هوش مصنوعی: من خود را به خاطر او می‌سوزانم و مانند شمعی، جانم را فدای او می‌کنم. از سر تا پا آتش شده‌ام و او از من چنین می‌خواهد.

هوش مصنوعی: بارها جانم برای آزمایش از بین رفته است و او از من می‌خواهد که بی‌نقص و خالص باشم.

هوش مصنوعی: من به دنبال علم هستم، اما نه مثل کسانی که در مدرسه فقط به دنبال لذت و خوشی هستند. او از من می‌خواهد که تلاش کنم و با چالش‌ها روبرو شوم.

هوش مصنوعی: من به طور ظاهری و خشک به عبادت حق مشغولم، اما در واقع عابد و زاهد واقعی نیستم. او از من چنین انتظاری دارد.

هوش مصنوعی: هر کسی از نوشیدن شراب لذت می‌برد، و من نیز مانند فیض از شراب او شاد و خوشحالم. او از من می‌خواهد که اینگونه باشم.