غزل شمارهٔ ۷۰۱

هوش مصنوعی: چه زمانی می‌توانم از دنیا و جسمم جدا شوم و به روح و جان برسم؟ از این مرحله هم عبور کرده و به جایی فراتر از دنیا بروم.

هوش مصنوعی: از جسم به روح به سمت معشوق سفر می‌کنیم، جایی را که محدودیت‌های مکانی وجود ندارد، طی خواهیم کرد.

هوش مصنوعی: بیایید هیجان و شلوغی کنیم، پس در پس پرده‌ی زیبایی‌ها پنهان شویم و این مسیر را از نظر مردم دور نگه داریم.

هوش مصنوعی: هیچ کس نخواهد دید و هیچ کس نمی‌داند که من از این قفس پرواز می‌کنم تا به قله کوه قاف برسم و جانم به پرنده‌ای بی‌نظیر تبدیل شود.

هوش مصنوعی: چند بار باید در این دنیا به زمین بیفتیم و در مشکلات و دعاوی غوطه‌ور شویم، مانند شمشیرهای نازک و آسیب‌پذیر؟ بیایید مانند عیسی (ع) به آسمان صعود کنیم و از این وضعیت رها شویم.

هوش مصنوعی: چند مدت باید این‌گونه زندگی کنیم؟ می‌گویند که زندگی به‌شیوه‌ای دیگر خواهد گذشت و ما نیز به همانی خواهیم رفت که باید.

هوش مصنوعی: ما در آتش خودخواهی می‌سوزیم و از خودمان رنج می‌بریم، پس تا چه زمانی باید به این حالت ادامه دهیم و از خود دور شویم تا به بهشت برویم؟