غزل شمارهٔ ۶۵۳

هوش مصنوعی: کسی که با دل کار می‌کند و من هم دل او هستم، من همان کسی هستم که مرکب و پایش از دل است و در گِل گرفتار شده است.

هوش مصنوعی: کسی که هرچه به دست آورد، در بی‌خبری به دیگران بخشید، دیگر عشق را نمی‌شناسد و حالا جز ناکامی، هیچ دستاوردی برایم نمانده است.

هوش مصنوعی: شما همان کسی هستید که تصویرتان در آینه وجودات این دنیا نمایان است و من کسی هستم که قابلیت دریافت و پذیرش نقش هر دو جهان را دارم.

هوش مصنوعی: کسی که در پی خواسته‌های خود سریع و کوشا است، من همان فردی هستم که در مسیر حقیقت و حق، ناامید و کسل شده‌ام.

هوش مصنوعی: کسی که هیچ قدمی در مسیر حق برنداشته، تمام عمرش را در کارهای بیهوده صرف کرده است.

هوش مصنوعی: آن کسی که در آسمان‌ها مقام بلندی داشت و با فرشتگان همراه بود، اکنون در چه حالتی در بابل گرفتار شده است.

هوش مصنوعی: تو محور و هدف همه آرزوها و عشق‌ها در این جهانی. من تنها کسی هستم که در خیال تو گرفتار شده‌ام و تمام وجودم را به تو داده‌ام.