غزل شمارهٔ ۵۹۷

هوش مصنوعی: دل و جان خود را به معشوق سپردم و در پی یک‌دلی و وحدت با او به نوشیدنی عشق پرداختم.

هوش مصنوعی: من از این داستان‌ها هیچ بهره‌ای نبردم و با حالتی شاداب، تمام افسانه‌ها را کنار گذاشتم.

هوش مصنوعی: من از عقل و خرد و فرزانگان جدا شدم و تصمیم گرفتم که این دل دیوانه‌ام را درمان کنم.

هوش مصنوعی: من در لباس کهنه‌ای از دید دیگران پنهان شده‌ام، مانند گنجی که در یک ویرانه پنهان شده است.

هوش مصنوعی: برای اینکه آن دوست با من آشنا شود، از هر کسی که می‌شناسم فاصله گرفتم و خودم را از آن‌ها دور کرده‌ام.

هوش مصنوعی: هر جا که نگاه کردم، به خاطر زیبایی و جذابیت او، بی‌اختیار به او توجه کردم و حالتی شاداب و سرمست داشتم.

هوش مصنوعی: هرجا که زیبایی او شعله‌ور بود، من مانند پروانه‌ای به دور آن شمع گردان شدم.

هوش مصنوعی: دل من در عشق ماندگار شد و به آخر، آن قطره را به جواهر تبدیل کردم.

هوش مصنوعی: به خاطر یک بخش از دلم، جایی برای معشوقی بود، اما به خاطر شوق و حالت درونی‌ام، این معبد عشق را ترک کردم.

هوش مصنوعی: من به خاطر این کار بزرگ، هر دو جهان را با یک پیمانه به او تقديم کردم و آن را با شهامت انجام دادم.