غزل شمارهٔ ۵۲۶

هوش مصنوعی: غیر از خدا هیچ چیزی ارزش بندگی ندارد و زندگی بدون عشق و توجه به او، خالی و بی‌معناست.

هوش مصنوعی: در غم او در بهشت خوشی چگونه بمانم، این در بندگی حیف است و فقط حیف.

هوش مصنوعی: فقط در پیشگاه بلند او سر فرود آور، برای غیر او نباید این کار را کرد، که این بسیار نادرست و ناپسند است.

هوش مصنوعی: عشق را از سر برنگردان و دل را از غم خالی نکن؛ زندگی بدون عشق بی‌معنی و افسوس‌آور است.

هوش مصنوعی: عمر و زندگی‌ات را در راه رضایت خدا بگذران، زیرا در این دنیا فقط بندگی او ارزش دارد و هر چیز دیگر بی‌فایده است.

هوش مصنوعی: پرورش جسم و ظاهر انسان ظلم به حساب می‌آید و روح را خشکانده و به اسارت درآورده است، لذا تنها راه درست زندگی بندگی و خدمت به حق است که سزاوار و ارزشمند است.

هوش مصنوعی: زندگی کردن در راه خدا و در مسیر عشق و حقیقت، ارزشمندتر از هر زندگی معمولی است و هر گونه زندگی دیگری که در این جهت نباشد، ضایع و بی‌فایده است.

هوش مصنوعی: مردم دنیا را رها کن، زیرا ناتوانی با بار سنگین زندگی زشت و ناپسند است.

هوش مصنوعی: ای پروردگار، از عشق تو به من شور و شوقی ببخش، چرا که افسردگی و ناامیدی بر من غالب شده و این واقعاً جای افسوس دارد.