غزل شمارهٔ ۵۱۴

هوش مصنوعی: فقط تو را می‌خوانم، ای شنوا، و تنها به تو امیدوارم، ای شفیع.

هوش مصنوعی: خواست و آرزوی من بسیار بزرگ است، اما توانایی من محدود است. تو ای بزرگوار، تویی که تمامی امیدها و آرزوهای من به تو وابسته است.

هوش مصنوعی: هر جا که به چهره‌ات نگاه کنم، در آن‌جا اوج و فرود زندگی را می‌بینم. تو وسیع‌تر از هر چیزی هستی.

هوش مصنوعی: تو بر همه چیز احاطه داری و تمامی امور را به دقت درک می‌کنی; تو همه چیز را در خود جای داده‌ای.

هوش مصنوعی: دنیا و آخرت من به تو وابسته است و تو تنها دلیل زیبایی‌های زندگی من هستی.

هوش مصنوعی: کتابم را ورق بزن و زمان حساب و کتابم را فراموش کن، به زودی کارم به پایان می‌رسد.

هوش مصنوعی: از من جامی سرشار از عشق تو بنوشان که در این نعمت، فقط تو شنوا هستی.