غزل شمارهٔ ۴۷۶

هوش مصنوعی: دیشب در میکده، فردی بی‌پروا و سرشار از خوش‌گذرانی با کلامی صریح در مورد افراد پاک‌دامن و سادگی آنان صحبت می‌کرد.

هوش مصنوعی: از عمق حقیقت من چیزی بگو، یا به صورت رازآلود و پنهان بگو یا به شفافیت و واضح.

هوش مصنوعی: گفت اگر می‌خواهی حقیقت را بشنوی، به سخنان کسی گوش بده که در وضعیتی سخت و خالی از پوشش مادی قرار دارد.

هوش مصنوعی: تنها وجود واقعی و برتر، خدایی است که از همه چیز جدا و متفاوت است. در این دنیا خوش باش و از زندگی لذت ببر.

هوش مصنوعی: همواره کسی که به یگانگی خداوند اعتقاد دارد، خود را در پوشش و پنهان در الفاظ و معانی می‌بیند.

هوش مصنوعی: هر کسی که در عشق و محبت غرق شود، جاودانه خواهد ماند. کسی که در عشق بمیرد، واقعاً زنده است.

هوش مصنوعی: اگر فقیه به این سخن پی ببرد، باید به او تبریک گفت و او را ستود.

هوش مصنوعی: اگر خود را از وابستگی‌ها آزاد کنی، به اندازه‌ای از فیض و نعمت بهره‌مند می‌شوی که از سخنان و آموزه‌ها هم فراتر می‌رود.