غزل شمارهٔ ۲۹۹

هوش مصنوعی: ای کاش کسی یا چیزی از دل بی‌دل من آگاهی پیدا کند و از این داستان سختی که در آن به سر می‌برم، باخبر باشد.

هوش مصنوعی: اگر از حال دل من باخبر بودی، به من رحم می‌کردی. کاش دل‌ها بتوانند از احوال یکدیگر مطلع شوند.

هوش مصنوعی: ای کاش او می‌دانست که این زخم عمیق‌تر از آن است که تنها به ظاهر شکسته باشد و از درون هم خبر دارد.

هوش مصنوعی: تمام عشق را از دل خود پاک کردم و همه غم‌ها را از بین بردم. ای کاش از این زمین دل من، خبری وجود داشت.

هوش مصنوعی: ای کاش او می‌دانست که من چه زحمت‌ها و تلاش‌هایی کشیده‌ام و چه مشکلاتی را تحمل کرده‌ام. امیدوارم از این زحمات و نتایج حاصل‌شده، خبر داشته باشد.

هوش مصنوعی: ای کاش بفهمم که چرا من این‌قدر دردمند و غمگین هستم، در حالی که شاید کسی که مرا به این حال درآورده، حتی از حال و روز من باخبر نیست.

هوش مصنوعی: از او خواهش کردم نگاهی به من بیندازد تا جانم را فدای او کنم، کاش از حال دلم هم باخبر باشد.

هوش مصنوعی: ای کاش که کسی بتواند به خوبی صحبت‌های ناصح را بفهمد، و البته این دیوانه‌ای که به نظر می‌رسد عاقل است، خبری از آن داشته باشد.

هوش مصنوعی: دل در دنیای پر از غم و اندوه عشق غرق شده است و ای کاش که خبری از ساحل آرامش و نجات داشته باشد.