غزل شمارهٔ ۱۴۳

هوش مصنوعی: محبوب من، چهره‌اش به سمت من است و منبع محبتش نیز رو به من قرار دارد.

هوش مصنوعی: هر کجا که نگاه مهربان او به سمت کسی بیفتد، آن فرد مورد لطف و توجه او قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: چشمان او مانند جامی است که پر از شراب می‌باشد و نگاهش پر از محبت و خشم است و او مانند سبویی است که من در دستان دارم.

هوش مصنوعی: لب او پر از نوشیدنی‌های گوارا و شیرین مانند آب، شیر، شراب و عسل است و در دل او جوهر و حقیقتی است که من به دنبالش هستم.

هوش مصنوعی: اتحاد با او، هدف نهائی ماست و زیبایی‌اش آرزوی من است.

هوش مصنوعی: من همیشه در جستجوی او هستم و او نیز همواره به دنبال من است.

هوش مصنوعی: سخنان من همیشه در حال گفتگو با اوست و سخنان او هم گفتگو با من را به همراه دارد.

هوش مصنوعی: هر جا که آشوب و ناامنی وجود دارد، تو به عنوان دلیل و نشانه‌ای برای من مطرح هستی.

هوش مصنوعی: اگر صدای ناله‌ای از کسی که دلتنگ و پریشان است بشنوید، آن صدا به من و حال و هوای من مربوط می‌شود.

هوش مصنوعی: هر جا و هر چیزی که گفته می‌شود، بی‌تردید حاصل گفتگوی من است.