غزل شمارهٔ ۱۳۸

هوش مصنوعی: نگو که چهره‌اش در پس نقابی پنهان است، چون تو خود با وجود زندگی‌ات همواره در پرده‌ای از حجاب قرار داری.

هوش مصنوعی: تماشای آن زیبایی که درون آن اعتبار شرک و خودپسندی است، در واقع به خاطر این است که پرده‌ای بر چهره تو کشیده شده است.

هوش مصنوعی: وجود او مانند آب است و تو همچون ماهی. نمی‌دانی که در آب هستی و آب همیشه در کنار توست.

هوش مصنوعی: گاهی در دنیا پرده‌ای وجود دارد و گاهی در آخرت. در میان ظلمت و نور، حجاب‌هایی در پیش روی ماست.

هوش مصنوعی: کسی که به نظر می‌رسد، در واقع همان‌طور که به نظر می‌رسد نیست. فریب نخور، زیرا تا به مقصد برسی، همچنان چیزهایی که می‌بینی ممکن است تنها خیالات و تردیدها باشند، نه واقعیت.

هوش مصنوعی: نگاه کردن به او دشوار است، زیرا زمانی که چهره‌اش از من دور باشد، حتی هزاران آفتاب نیز در برابر من قرار دارند.

هوش مصنوعی: نگاه کسی به معشوقش نمی‌تواند برسد، چون زیبایی و جذابیت او مانند پیچ و تاب‌های زلفش بسیار زیاد است و در برابرش حسی از زیبایی وجود دارد که قابل دسترسی نیست.

هوش مصنوعی: کتاب حسن بتان تصویری از زیبایی است و او خود معنا و مفهوم واقعی را دارد. بنابراین اگر این کتاب در دست توست، با هوشیاری به آن توجه کن.

هوش مصنوعی: وقتی که آگاهی و درک به مرتبه‌ای بلند می‌رسد و خود را نشان می‌دهد، اگر در عمل وارد شوی و با محیط و شرایط مواجه شوی، احساس اضطراب و نگرانی در انتظار توست.

هوش مصنوعی: این هنر سخن گفتن به گونه‌ای است که شنونده را از پرسش‌ها و تردیدهای بی‌پایان پر می‌کند.