غزل شمارهٔ ۱۰۳

هوش مصنوعی: از ناآگاهی تو، صدها مانع پیش روی توست و زیبایی روح تو همچون پرده‌ای در پس آن موانع پنهان شده است.

هوش مصنوعی: بسیاری از کتاب‌ها را مطالعه کرده‌ای، حالا به سراغ کتاب خودت برو. اعمال و کردارهای تو، خود به مانند یک کتاب هستند که باید از آن‌ها درس بگیری.

هوش مصنوعی: به خودت فکر کن و ببین که چه کارهایی انجام می‌دهی، زیرا در نهایت باید به عواقب کارهایت پاسخ بدهی و روز حسابرسی در پیش است.

هوش مصنوعی: به خاطر مال بی‌ارزش دنیا، روح خود را عذاب نده. زیرا عذاب قبر و سؤال و جواب در انتظار توست.

هوش مصنوعی: برای آنچه که از دست رفته، چرا خود را آزار می‌دهی؟ در پیش رویت زمین و روز قیامت و گرماي آفتاب انتظار تو را می‌کشند.

هوش مصنوعی: برای اعمال خود پاسخ مناسب را آماده کن، زیرا ممکن است در لحظه‌ای از خجالت و شرم مانند آبی که در پیش روست، در برابر دیگران قرار بگیری.

هوش مصنوعی: اگر می‌توانی در شب به عبادت مشغول شوی و روز را به انجام کارهای خوب بگذرانی، این کار را بکن؛ زیرا بهشت و پاداش در انتظار توست.

هوش مصنوعی: اگر می‌توانی، معصیت نکن؛ چرا که عمر را به باد نده و خود را در عذاب و جهنم گرفتار نساز.

هوش مصنوعی: اگر در شب‌ها خواب را نادیده بگیری و به خواب نروی، زمانی که در قبر خواب خواهی رفت، آن موقع زمان خواب تو خواهد بود.

هوش مصنوعی: نصیحت تو مانند نعمت و فیضی است که در دل تو جای نگرفته و از آنجا که در گفتار خود حجاب‌ها و موانع زیادی داری، این نصیحت به طور کامل به تو منتقل نمی‌شود.