شمارهٔ ۶۴۵

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی از شراب سرمست شوی، به سوی جوی آب برو و اگر دلی به معشوقی داری، به یاد او در فکر سر کوی او باش.

هوش مصنوعی: ای غنچه‌ای که زیبایی خاصی داری، در کمال شکفتن و جوانه زدن، یادی از معشوق در دل داری. در هنگام باز شدن، بگذار که زبانی برای وصف زیبایی گلبرگت داشته باشی.

هوش مصنوعی: می‌دانم که وفا و صداقتی در کار تو نیست؛ ای زمانه، تنها به من اجازه بده که همچون خاک در دستانت باشم تا در نقش خاک به کار گرفته شوم.

هوش مصنوعی: این آرزوی خواب‌آلود تا چند ادامه خواهد داشت؟ عشق و احساسی که دارم، تحت تاثیر درد دل و اشک به هدر رفته است. حال باید برخیزم و خود را آماده کنم.

هوش مصنوعی: در این بیابان، راهی به سوی منزل مقصود وجود دارد؛ هرچند شاید آن را پیدا نکنی، اما به هر حال حرکت کن و تلاش را ادامه بده.