شمارهٔ ۴۰۲

هوش مصنوعی: به هر سمتی که رفتم و در زدم، کسی در را به روم باز نکرد. حتی وقتی سینه صدف را شکافتم، نتوانستم به جواهر دستیابی پیدا کنم.

هوش مصنوعی: با شدت آتش، خانه‌ها را به حرکت درآوردم و شعله‌ای که در شب به‌پا بود، آن‌قدر گرما داشت که آن‌چه در دل داشتم، در خاکسترها نمانده بود.

هوش مصنوعی: وقتی غم از دل آدمی دور می‌شود، دل همچنان غمگین و افسرده باقی می‌ماند و امیدهای گرم و پرحرارت او دیگر به چیزی جز خاکستر تبدیل نشده است.

هوش مصنوعی: شادمانی بی‌پر و بال، کار ما را خراب کرد وگرنه در جمع او، دل‌مان هیچ کم‌تر از دل پروانه نبود.

هوش مصنوعی: زیبایی پرواز در واقع به قید و بندهایی شبیه است، چرا که بلبلان بدون دیدن گل، احساس پرواز و آزادی را نخواهند داشت و دامن آن‌ها نیز مانند بال و پرهایشان نمی‌تواند به پرواز درآید.

هوش مصنوعی: قسمت ما این بود که فقط دو فنجان از درد دل را در شیشه داشته باشیم، وگرنه اگر تو مقصر بودی، شمشیر هم نمی‌توانست تو را بیازارد.

هوش مصنوعی: دل ما به شدت می‌سوزد و اشک‌هایمان را سرخ کرده‌اند؛ تا پیش از این، فیض و زیبایی از چنین گوهری در وجود نداشت.