شمارهٔ ۳۶۴

هوش مصنوعی: هر کسی که چشمش تر است، نمی‌داند که گریه‌ی خونین چیست. برای این که اشک تو رنگی بگیرد، باید خون دل بخوری.

هوش مصنوعی: چه کسی جرات می‌کند به لب‌های ما نزدیک شود، با وجود این زیبایی و ناز؟ کسی که برای یک بوسه، قلبش را در ساغری از خون پر کند.

هوش مصنوعی: بی‌او زندگی‌ام به سختی و تلخی می‌گذرد، اما حتی یک قطره از این تلخی‌ها هم یادآور لب‌های او برای من شیرین و گوارا می‌شود.

هوش مصنوعی: کودک بازیگوش من، از لبش شیر زندگی می‌چکد، امیدوارم فرصتی پیدا کند که در ناخنش شکر بگذارد.

هوش مصنوعی: دل در مسیری قرار دارد که پر از خطر و چالش است. در این راه، کسی موفق خواهد بود که دل بزرگ و شجاع داشته باشد، مانند مردی که می‌تواند بر این مسیر صعب‌العبور غلبه کند و نشانه‌های خود را بر جای بگذارد.