شمارهٔ ۱۲۶

هوش مصنوعی: صحرا، دشت و چمن همه زیبا و دل‌نشینند، فقط دل تنگ من است که در هیچ کجا خوش نیست.

هوش مصنوعی: در زندگی، داشتن آرامش و آزادی از دغدغه‌ها بسیار خواستنی است. اما این خواسته وقتی حقیقتاً ارزش دارد که در زمان مرگ و در آغوش خاک باشد.

هوش مصنوعی: از گفتگو هیچ درشتی به دل خاکی من نمی‌گشاید، اما این بحث کردن خوب است که دهان را مهر و موم کند.

هوش مصنوعی: زندگی مانند نیشی است که در بدن ما پیچیده شده و به ما درد و رنج می‌دهد؛ اما زیبایی و دلنشینی آن مثل عطر خوشی است که در لباس وجود ما وجود دارد و حس خوبی را فراهم می‌آورد.

هوش مصنوعی: تیغ تو جراحت جدیدی به قلب من زد و این آسیب باعث شد که امیدم نداشته باشد از بین برود.

هوش مصنوعی: در عشق، دل باید همواره بی‌نقص و درست باشد، اما دل انسان همچون موهای معشوق، در هم و بر هم است و همین حالت زیبا و دل‌انگیز است.

هوش مصنوعی: افراد خوشحال نباید زخم‌ها و مشکلات تازه را با روش‌های موقتی درمان کنند، زیرا زمانی که زخم دل عمیق‌تر و قدیمی‌تر شود، بهتر می‌توان با آن کنار آمد و به آن عادت کرد.