شمارهٔ ۱۶۸

هوش مصنوعی: ای معشوق، بی‌دلیل گریه نکن، من آن‌قدر می‌میرم که دیگر نتوانم اشک‌های تو را ببینم.

هوش مصنوعی: امید داشتم که ای محبوب، بعد از مرگ فایز، تا قیامت به خاطر من گریان باشی و برایم اندوهگین شوی.