شمارهٔ ۱۱۸

هوش مصنوعی: در شب، آن‌قدر از شدت اندوه و گريبة اشک ریختم که مانند سیلابی، چهره‌ام را شستم و احساس ناامیدی را به دور ریختم.

هوش مصنوعی: هر گروهی که به سمت تو حرکت می‌کند، رد پای آن‌ها را از روی اشک‌های چشمانم شست‌وشو می‌کنم.