شمارهٔ ۱۸۲

هوش مصنوعی: در حالی که در خلجان و درد خود به دنبال درمان بودیم، به نوعی شوق و امید سوختیم و با وجود اینکه نسخه‌ای جادویی در دست داشتیم، در نهایت ناامید شدیم.

هوش مصنوعی: امشب باد گرمای تب من را بیشتر کرد و ما از شدت اشک‌های چشم‌مان مثل آتش بودیم و به خاطر آن، همه‌ چیزهای با ارزش‌مان از بین رفت.

هوش مصنوعی: پروانه‌ای که به آن اشاره شده، ما را از سختی‌ها و مشکلات رهایی بخشید. هر جا که شمعی را دیدیم که بی‌پروا در حال سوختن بود، ما نیز شجاعانه وارد عمل شدیم و عشق و شور را تجربه کردیم.

هوش مصنوعی: هر دمی که از ما می‌گذرد، مانند چشمه‌ای است که عشق را به نمایش می‌گذارد. اگر ما در این تماشا با عشق بسوزیم، این سوختن نتیجه‌ی عشق است که در حال نمایان شدن است.

هوش مصنوعی: شعله عشق ما، حتی پروانه‌ای را هم به پرسش واداشت، هرچند که ما سال‌ها در کنار مزار کسانی از ادیان مختلف سوختیم و رنج کشیدیم.

هوش مصنوعی: ما مانند شمع به دور آتش چرخیدیم تا به زیباترین شکل تبدیل شویم، اما در اولین قدم به خاطر غیرتمان آسیب دیدیم و پاهایمان سوخت.

هوش مصنوعی: عزلت و دوری از جامعه نمی‌تواند ما را از وجود خویش آگاه کند. سال‌ها به دلیل شرم و نادانی خود مانند پرنده‌ای افسون شده آتش گرفتیم.