شمارهٔ ۱۲۰

هوش مصنوعی: مقصود ما این است که از دل تاریکی و عدم، وجود ما به‌وجود می‌آید. خوشی و خوشبختی ما از همین عدم و نبودن سرچشمه می‌گیرد.

هوش مصنوعی: اگر زاهدی با خاک شهیدان تسبیح درست کند، به جای یاد خدا، نام بت را بر زبان می‌آورد.

هوش مصنوعی: تمام عمرم صرف مرگ شد، چرا که این زندگی پر از غم، هر روز بارها دلی را از تن خارج می‌کند تا با غم روبه‌رو شود.

هوش مصنوعی: شخصی که به زیبایی سخن می‌گوید و اهل بلاغت است، به قدری به مرگ علاقه‌مند است که در روز عید مانند کسی است که تمام ماه را روزه گرفته و فقط به فکر پایان روز است. اگر حتی یک روز از عمرش کم شود، احساس تشنگی به مرگ دارد.