شمارهٔ ۶۶ - ایضا له

هوش مصنوعی: اگرچه از کنارم رفتی، اما نمی‌توانم فراموشت کنم. تا زمانی که دوباره به من برگردی، تو را به خدا می‌سپارم.

هوش مصنوعی: کار من از آغاز به تو وابسته شده و تا همیشه نیز این وابستگی ادامه دارد. حتی اگر صد بار هم راهی را پیش روی من بگذاری، من چگونه می‌توانم از تو دور شوم؟

هوش مصنوعی: اگر دامن تو را رها کنی و دست من از آن دور شود، هرگز نپندار که می‌توانم از دامن تو جدا شوم.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد همچون این است که تو می‌خواهی روح مرا ترک کنی و از دل بیرون بروی، اما اگر تو مرا از دل بیرون کنی، من در وجود تو جا پیدا می‌کنم.

هوش مصنوعی: چون من دیگه امیدی به خواسته‌هام ندارم، ساقی لطفاً باده‌ای بیاور که امیدوارم کنی.

هوش مصنوعی: در شبی که صبح قیامت خواهد بود، باید غم‌ها و مشکلات خود را تا سحرگاه بشمارم و به یاد داشته باشم.

هوش مصنوعی: انگار که یاد تو در دلم باقی مانده است. ای روز جدایی، کی از دل من رفتی که اکنون دوباره تو را به درون قلبم بازگردانم؟