شمارهٔ ۶۵ - ایضا له

هوش مصنوعی: در زندگی هر کسی که به دامن پیران و اهل معرفت و حکمت پناه ببرد، به خاطر نجات و رهایی او می‌توان از برکت آنها بهره‌مند شد.

هوش مصنوعی: شخصی که در دوری از غم‌ها و گرفتاری‌ها، به خوشی و لذت در میکده می‌پردازد، دیگر نیازی به نگرانی ندارد و از غصه‌های زندگی فاصله گرفته است.

هوش مصنوعی: من دلی داشتم که به او نگاه می‌کردم، اما او با چشمان فریفته‌اش مرا اسیر کرد، ولی نمی‌دانم چگونه این کار را انجام داد.

هوش مصنوعی: او ارزش هر دو جهان را به دست آورد و به وصال رسید. در این حالت، توان گفت که در میانه‌ی همه چیز، این نعمت را به رایگان دریافت کرده است.

هوش مصنوعی: در مکان‌های روحانی که هیچ گونه خودنمایی و ریا وجود نداشت، دل به سمت میخانه و شیوه زندگی رندانه رفت و از همین رو، به آن سمت گرایش پیدا کرد.

هوش مصنوعی: خون دل من که بر روی زمین پاشیده شده بود، آسمان را به رنگ افق در نیاورده بود.

هوش مصنوعی: از آن روز که به وصال دوست رسیدم، تمام وجودم را به عشق او سپرده‌ام، به طوری که هوش و عقل و دل و حتی خانه و زندگی‌ام را نیز از دست داده‌ام.